San Francisco 2 en 3

8 april 2018 - Larkspur, California, Verenigde Staten

De veerboot naar San Francisco doet er ongeveer 45 minuten over, wij kunnen voor half geld mee (senioren korting, die vind je overal in de States). Net buiten de haven ligt de beruchte San Quentin gevangenis, waar the Man in Black lang geleden triomfen vierde. Vanaf het water ziet het complex er tamelijk vreedzaam uit. De ferry zit vol met gezinnen, veel SF Giants honkbal shirts en petjes, er wordt dit weekend thuis gespeeld.
We besluiten om geen dagkaart voor het ov aan te schaffen, we willen het meeste te voet doen na al dat rijden en eventueel de bus of tram pakken. We kuieren rustig de stad in, richting China Town. Dat blijft toch een aparte ervaring, al die Chinese uithangborden, zelfs onder de straatnamen staat de Chinese vertaling! We zien de meest uiteenlopende soorten fruit en groenten, zowel vers als gedroogd. Wat ons opvalt is dat in vergelijking met 7 jaar geleden de wijk nog meer aan het verpauperen is. Bij een Chinees bakkerijtje halen we een paar gevuld broodjes, altijd spannend maar het pakte goed uit, ze waren elg lekkel.
We voelen ons goed genoeg om richting Pier 39 en Fishermans Warf te lopen, hoewel we de heuvels al aan onze kuiten beginnen te voelen. Beneden bij het water merk je meteen dat het zaterdag is, stervensdruk. Van al dat wandelen hebben we dorst gekregen, dus eerst maar even het Hard Rock Café bezoeken. Waar komt in dit land toch al dat geluid vandaan? Praten de Amerikanen zo hard vanwege het geluidsniveau van de muziek of is het geluidsniveau van de muziek zo hoog omdat al die Amerikanen zo hard praten ( ikzelf ben geneigd om te zeggen, het laatste). Bij de ingang prominent aanwezig natuurlijk een grote foto van Jerry Garcia, ik had niet anders verwacht! Daarna het onvermijdelijke bezoek aan de zeeleeuwen, er liggen er nu wel veel meer op de vlotten dan de vorige keer. Het blijft fascinerend om te zien, al die bakbeesten naast en op elkaar te zien liggen, en al die blaffende geluiden als er iets niet bevalt.
energie te tanken voordat we terug wandelen naar de Ferry terminal wippen we binnen bij the Buena Vista Café, sinds 1952 beroemd om z'n Irish Coffee. Het proces is als volgt:
Ruim 10 glazen op een rijtje op een goot, heet water erin, heet water eruit. suikerklontjes (2 per glas, protesteren helpt niet) erin, met koffiekan op en neer over de glazen, met lepel teveel koffie eruit en suikerklontjes kapot slaan, met whiskey fles (Tullamore dew) over de glazen en slagroom erover lepelen. Wat een gebras, maar wel lekker!
De tweede dag hier, zondag gaan we eerst met de bus naar Mission Doloros oftewel Misión de San Francisco de Asís, het oudste gebouw van San Francisco, uit 1791. Een zeer vriendelijke en leuke beheerder, uit San Salvador, blijkt ook nog eens groot fan van Marco van Basten en Roet Goellit te zijn en hoopt dat België met Kevin de Bruijne deze zomer wereldkampioen wordt. We hopen met hem mee.
Wat in deze wijk meteen opvalt is de grote hoeveelheid daklozen die je er ziet. Hele hangplekken vol, we voelen ons er wat ongemakkelijk bij en wandelen snel verder richting Alamo Square. Prachtig uitzicht over de stad met een aantal fraaie victoriaanse huizen, de Painted Ladies. Veel mensen op het gras, picknickend of gewoon maar wat luierend. Ik vind dit beeld echt Amerikaans. We lopen verder naar Haight Ashbury, de wietlucht komt je hier van verre tegemoet (ik krijg er bijna heimwee van!). Hippies zie je er nauwelijks nog, wel hippe jonge mensen en leuke winkeltjes. We gaan wat drinken in de bar van de Magnolia Brewery, en weer die enorme kakafonie van geluid. We bestellen er 1 puntzak friet bij (Amerikaanse maat) en ze hebben zowaar mayonaise, homemade met knoflook. Ook hier valt ons, zoals deze vakantie in alle pubs, op de vriendelijke bediening, altijd tijd voor een praatje of uitleg. Ik hoor het iedereen al roepen, niet echt, komt door het fooien systeem en meer van die dingen, maar ik prefereer toch de al dan niet echte vriendelijkheid boven het echte chagrijn.
We wandelen nog even naar het Golden Gate Park (overigens groter dan Central Park in NY), waar we neerstrijken ( letterlijk) bij een hele groep muzikanten, voornamelijk percussionisten. Er lopen wat van die zolen rond, overblijfsels van een reeds lang voorbije tijd, de hasjpijp gaat vrijelijk rond (het doorgeven gaat gepaard met het geven van het peace-teken), helemaal San Francisco zoals het een korte periode ooit was, maar wat er natuurlijk nu niet meer is (behalve dan misschien op zondag hier in het park).
We staan op de kaart te kijken waar de dichtstbijzijnde tram- of bushalte is en ja hoor: You need help? Nou, vooruit dan omdat je zo aandringt.
We hebben 2 dagen genoten hier in de City of Love. Het is een open en ruime stad, de meeste bezienswaardigheden zijn goed te belopen en anders is er nog een uitgebreid net van openbaar vervoer. Er hangt een gemoedelijke sfeer, het is er schoon en netjes. Al met al een goeie keuze om deze stad nog een keer te bezoeken.

Foto’s

1 Reactie

  1. Janny louwers:
    9 april 2018
    Hoi Toiny en Frans,
    Ben nu pas jullie mooie verhalen aan het lezen. Ik heb een nieuw mailadres maar ontdekte op Webmail jullie avonturen!
    Gr. ook van Theo